Jak pewnie większość z Was pamięta, dokładnie 4 lata temu, 23 kwietnia 2006 wystartował ten blog. I na tym właściwie ta notka się zakończy, bo o ile o urodzinach pamiętałem jeszcze tydzień temu, to zdążyło mi to wylecieć z głowy jakieś kolejne 7 razy i nic specjalnego na te okazje nie przygotowałem.

Prawdą jest, że z tygodnia na tydzień dzieje się tu coraz mniej, bo nie chcę mi się nawet niczego dodawać, ale cóż poradzić. Widocznie to o takich jak ja nawijał Pelson - “Dla nich doba jest za krótka o 12 godzin”. Ostatnimi czasy popołudnia wolę przesypiać lub być ‘gdzie indziej’, a nie tak jak np. w 2004 - siedzieć przed kompem, zajmując się swoimi internetowymi projektami. Tak czy siak, dziękuje wszystkim odwiedzającym - ku mojemu dziwieniu statystki są dość równe (nie odnotowuje gwałtownych spadków, czy też przyrostów).

A za rok, w piąte urodziny, tak jak obiecałem w 2009…

Nabytki listopadowo/grudniowe, nie uwzgledniajace Ramony, RR Brygady i Jay’a-Z, bo to było w międzyczasie. No i jeszcze Kixnare na mnie czeka w domu. Tym razem, bez komentarza, bo już jutro startują podsumowania i nie chciałbym się powtarzać.

Świąt nie lubie, więc w tym roku ogranicze się tylko do klasyka - WESOŁYCH ŚWIĄT!

Dobre gówno, nie? Nie mam tu na myśli zawartości płyty, bo wiadomo, że jest to najsłabszy z Blueprintów, ale wiecie. Pomysł się liczy. Dostać coś takiego od dupeczki, która nie ma pojęcia o rapie… na mikołajki… Mmm. Boje się, co dostanę pod choinkę. Propsy dla niej.

Już wkrótce ostatnie wydanie “Nabytków…”, w którym będą przedstawione płyty z października, listopada i grudnia.

Piąty dzień października jest już właściwie ostatnią chwilą, aby podsumować nabytki płytowe z zeszłego miesiąca. Wrzesień, bo o nim mowa miał być bardzo obfity, jeśli chodzi o premiery polskich (i nie tylko) rap płyt. Tak też było. Przez poprzednie 4 tygodnie udało mi się zakupić 7 CD’ków, poniżej - tradycyjnie, zresztą - macie moje krótkie opinie odnośnie każdego wydawnictwa jednak, kto spostrzegawczy zauważy, czego tam brakuje… hm… może numerek 17 poproszę do odpowiedzi.

- “Na serio”?

- Dobrze gimbusie!

Jeszcze przed wydaniem nowy, a drugi solowy album Rysia był dla mnie pozycja ‘must have’, jednak, do dziś nie udało mi się go zakupić. Po płytę wybrałem się dzień po oficjalnej premierze. Oczywiście w Empiku nie było, więc kierunek: Media Markt. I co? Chuj. Patrzę na półkę z nowościami - brak, dalej tak samo. Podchodzę do gościa i pytam się: “Czy jest kurwa nowy Peja?”, odparł: “Ślepy kurwa jesteś? Cała dostawa się sprzedała. Po weekendzie powinien być”, ajt. Później, tj. w ostatnim tygodniu września przechodziłem koło wspomnianego wcześniej Empiku, rzuciłem okiem na półkę z nowościami, nie było, pierdole, wychodzę. Do MM nie chciało mi się iść, bo było za zimno, więc sorry, Rysiu. Innym razem. Super Jewel Box <3

Grubson - O.R.S.

Pozytywne zaskoczenie. Wydanie [*]

Łysonżi - Dżonson

Oczywiście, sam Łysy jest najsłabszym ogniwem tej płyty, ale nie ma na co tak bardzo narzekać. Tyle gości, tyle dobrych zwrotek, bitów, że słuchać można bez problemu. Jeszcze większym minusem, niż sam gospodarz jest wydanie. Nie wiem, dlaczego Procent upodobał sobie wydawanie płyt w chujowych kartonikach (nie myląc z digipackami), z CDR’em z nadrukiem. Chujnia, chujnia…

Proceente - Pordóż do źródeł czasu (+ Jan Nowicki) / 2012 (+ Wujek Samo Zło)

Właściwie tego singla dostałem jako bonus do “Dżonsona”. Pozycja kolekcjonerska, wydana w biało-przezroczystej kopercie z naklejkami imitującymi front i back. Łącznie 4 kawałki + klip + jakieś tam bajery. Nie wiem dokładnie, nie wkładałem jeszcze do CD-Romu.

Szops - Synonim Whiskey

Bez szału, dobre fity VNM’a, Onara, Procenta, Laika i - w większości - niezłe bity. Jak to na producencką płytę przystało. Gedz i K-S.O.S., wypierdalać!

Tede - Note2

Zacny album, którego forma bardziej przypomina mixtape, niż pełnoprawne (podwójne!) LP. Skity, zawarte pod koniec każdego kawałka denerwują po 3 przesłuchaniu, poza tym wyraźnie słychać trochę zachrypnięty głoś (pewnie po koncertach) w niektórych utworach i te 20-paro minutowe ‘kawałki ciszy’ w ostatnich utworach na płycie pierwszej i drugiej… po co tyle? Rozumiem, żeby skirtać bonus tracka można coś takiego zastosować, ale co za dużo to nie zdrowo. Bity - wszystkie autorstwa Sir Micha, zdecydowanie na plus. Sam Tede w wyższej formie, niż na “Ścieżce dźwiękowej”… się jaram. Jeszcze jedno - posiadacze oryginału niech wyjmą grubą książeczkę i wyłapią jeden błąd w trackliście

Proceente & DJ Abdool - T.O.A.S.T. Mixtape

Ośmieliłbym się powiedzieć, że lepsze niż “Galimatias”. Jaram się od marca, zakupione jednak dopiero ‘teraz’, bo… ponieważ… po co płacić dwa razy za wysyłkę? Wydanie: patrz Łysonżi.

Numer Raz - Ludzie, maszyny, słowa

Tak, jak pisałem pewnie już niejednokrotnie. Fanem Numera ani nie jestem, ani nie byłem, ani nie będę, lecz ta płyta naprawdę jest całkiem dobra. Kolejne pozytywne zaskoczenie. Dwa stare kawałki, dwa inne utwory z Mesem (!), o dziwo dobry fit Wujka i CNE (tzn. nie przeszkadzają), Ero, Pono. No, no. Dobre. Szkoda tylko, że Numerowi przez 3 lata udało się nagrać niecałe 50 minut muzyki.

W przyszłym odcinku “Nabytków płytowych” możecie się spodziewać Peji, Vixena, Fu i pewnie coś tam jeszcze dobrego wpadnie mi w ręce. Zaraz, zaraz. Jaki Fu? Ten chujek, który nagrywa hity z Łozem? Tak. Płyty oczywiście nie kupiłem, za to wygrałem. Wczoraj, w audycji “Listen!”. Najśmieśniejsze jest to, że maila z odpowiedzią na pytanie konkursowe wysłałem właściwie od niechcenia, a jednak. Wygrałem. Prawdę mówiąc, szczęście do konkursów miałem zawsze. W Radio Rapgra.com udało mi się wygrać album THS Kliki, Juree’go, Jubbs’a, Borysa i Waves’a. W Radio Rewers: singiel Chakuzy i Bushido, Fugola i Returnersów. Hip-Hop.pl? Emazet / Procent, Firma i Hudy HZD (dzięki, Seba). No i jeszcze w jednym z ostatnich odcinków Rap Pakamery, na MTV - “Czas na prawdę” Jędkera. I płytek przybywa… Nie koniecznie tych dobrych.

Ekipa Alkopoligamia.com wyjaśnia sytuację z uszkodzonymi koszulkami…

Po jakimś czasie niedostępności, blog powraca w pełnej okazałości!

Przerwa w działaniu była spowodowana partaczami z Inwestnet.com, którzy…

a) mają problemy sami ze sobą

b) zablokowali mnie bez podania powodu

c) napisanie maila, w którym to podali mi date odblokowania zajęło im 4 dni

Brawo, brawo, chuj wam w dupę. Pamiętajcie, jeśli kiedykolwiek będziecie chcieli zakupić sobie serwer wirtualny w jakiejś mniejszej firmie, to nigdy nie wybierajcie kurewstwa zwanego Inwestnet. Fakt faktem, że za małe pieniądze można zakupić całkiem przyzwoite plany hostingowe, aczkolwiek jakość ich usług pozostawię bez komentarza.

Jakoś w pierwszym tygodniu września będę przenosił bloga na zastępczy serwer wykupiony na niezastąpionym Webd.pl, które na tle wszystkich polskich hostów, z których korzystałem, funkcjonowało najlepiej. Później zastanowie się, co dalej. Jeszcze dziś wieczorem, dodam parę informacji, które defacto pojawiły się parę dni temu, lecz są bardzo istotne.

Wiem, że miałem się już nie odzywać, ale przed chwilą udało mi się zakupić najnowszą płytę Nagłego Ataku Spawacza, na dzień przed oficjalną premierą. Jakby tego było mało, zamiast za płytę zapłacić 36,99 zł, zapłaciłem o 13 złotych mniej, ponieważ dostałem rabat w Empiku, jaram się! Co do płyty - każdy wie, czego można spodziewać się po Spawaczach. Singiel był bardzo obciecujący, więc zaraz biorę się za odsłuch “Dancingu u Zenka”.

Pozycja numer dwa to “Cali iz Active”, Dogg Pound. Płyta stosunkowo słabsza od najnowszego “Dogg Chit”, aczkowiek można mieć ją w swojej kolekcji

To tyle, gorąco w chuj, więc nie będę się za bardzo rozpisywać, aj!

Do 24 sierpnia blog nie będzie aktualizowany, ponieważ wyjeżdżam (już 4 raz w ciągu tych wakacji). Do zobaczenia