Ekipa Alkopoligamia.com wyjaśnia sytuację z uszkodzonymi koszulkami…

Po jakimś czasie niedostępności, blog powraca w pełnej okazałości!

Przerwa w działaniu była spowodowana partaczami z Inwestnet.com, którzy…

a) mają problemy sami ze sobą

b) zablokowali mnie bez podania powodu

c) napisanie maila, w którym to podali mi date odblokowania zajęło im 4 dni

Brawo, brawo, chuj wam w dupę. Pamiętajcie, jeśli kiedykolwiek będziecie chcieli zakupić sobie serwer wirtualny w jakiejś mniejszej firmie, to nigdy nie wybierajcie kurewstwa zwanego Inwestnet. Fakt faktem, że za małe pieniądze można zakupić całkiem przyzwoite plany hostingowe, aczkolwiek jakość ich usług pozostawię bez komentarza.

Jakoś w pierwszym tygodniu września będę przenosił bloga na zastępczy serwer wykupiony na niezastąpionym Webd.pl, które na tle wszystkich polskich hostów, z których korzystałem, funkcjonowało najlepiej. Później zastanowie się, co dalej. Jeszcze dziś wieczorem, dodam parę informacji, które defacto pojawiły się parę dni temu, lecz są bardzo istotne.

Wiem, że miałem się już nie odzywać, ale przed chwilą udało mi się zakupić najnowszą płytę Nagłego Ataku Spawacza, na dzień przed oficjalną premierą. Jakby tego było mało, zamiast za płytę zapłacić 36,99 zł, zapłaciłem o 13 złotych mniej, ponieważ dostałem rabat w Empiku, jaram się! Co do płyty - każdy wie, czego można spodziewać się po Spawaczach. Singiel był bardzo obciecujący, więc zaraz biorę się za odsłuch “Dancingu u Zenka”.

Pozycja numer dwa to “Cali iz Active”, Dogg Pound. Płyta stosunkowo słabsza od najnowszego “Dogg Chit”, aczkowiek można mieć ją w swojej kolekcji

To tyle, gorąco w chuj, więc nie będę się za bardzo rozpisywać, aj!

Do 24 sierpnia blog nie będzie aktualizowany, ponieważ wyjeżdżam (już 4 raz w ciągu tych wakacji). Do zobaczenia

Godzina 4:27, okazało się, że tej nocy nie będę samotny na GG. Odezwałem się do mojego człowieka Jelenia i otrzymałem pewien link… link, który doprowadzi Was do sklepu internetowego Merlin.pl, w którym… w którym możecie sobie kupić płytę “Kodex 3″ za 11 złotych!

Nie chce trzymać Was dłużej w napięciu Klikać tutaj, kupować parę sztuk i za dwa lata opierdalać na Allegro. Propsy dla Jelenia.

Chada - Proceder

Każdy, kto słuchał tej płyty doskonale wie, że Chada w każdym kawałku gada (ehhh, ‘rapuje’) w taki sam sposób, jak robił to w ‘99. Nie zważając na to “Proceder” w moim odczuciu to całkiem pozytywna płyta, mimo, że jest bardziej z nurtu ulicznego rapu. Jak ktoś tam napisał, czy powiedział - “to płyta, którą napisało życie”. Zacne featy (szkoda, że Mes ograniczył się tylko do refrenu. Gabi, wypierdalaj!), dobre bity, nie przeszkadzający gospodarz - taki właśnie jest pierwszy, solowy krążek Chady. Jedna rzecz, o której muszę wspomnieć. Wyobraźcie sobie, że siedzicie u siebie w pokoju. Zdzieracie folie z płyty i na bocznej części frontu widzicie adres strony wydawcy. Ok, ujdzie. Idziemy dalej. Na grzbiecie płyty widnieje logo + kolejny raz adres. Patrzycie na tylną część okładki. Zaraz obok tracklisty (z błędami ortograficznymi) widnieje duże logo Step Records, nieopodal mamy jeszcze adres ich strony + adres strony Chady w tej samej domenie. Następnie, otwieramy pudełko i co tam widzimy… ? Kurwa, kolejne logo Stepu. Wyjmujemy CD,
a pod tray’em… haha, już wiecie. Nie wiem, czy tylko mnie takie rzeczy wkurwiają, ale, żeby najebać tyle tych logotypów… [*]

VNM - Niuskul Mixtape

Pomimo, że lubie Venoma, to “Niuskulem” zajarać się nie mogę. Dlaczego? Odpowiedź jest prosta - tutaj po prostu nie ma czego słuchać. “Nie muszę”, “Zrozum to w końcu” i “Centymetr” to stare utwory, które ukazywały się od stycznia do czerwca 2008. “Zrób to”, “Marzyciele” i “Kambek jak Dżejzi” to singlowe kawałki, które pojawiały się od kwietnia do lipca tego roku, natomiast “Na bloku”, “Niuskul” czy “Słodkich snów” to tzw. przecieki, które PRZYPADKIEM pod koniec kwietnia znalazły się na www.sendspace.pl. Na dobra sprawę otrzymaliśmy tylko 3 premierowe kawałki + chujowy remix, a reszta już dawno zdążyła się osłuchać. Żeby ciągle nie narzekać na treść - zalety. Największy plus mixtape’u (który nim nie jest) to  wydanie. W porównaniu z innymi płytami, jest ono dość przecięte, ale biorąc do rąk “Na szlaku po czek” i “Niuskul” - widzimy sporą różnicę. Pierwsza solówka to beznadziejny slim z badziewną okładką i odklejającą się naklejką na płycie, zaś najnowszy materiał VNM’a to estetyczny jewel case, z jednostronnicową ksiażeczką, na której znajdują się błedy ortograficzne Tomek, i co teraz powiesz? Kolejna ostatnia płyta? Aaaa. Zapomniałbym. Wiecie w jakim tempie działa poczta, prawda? Lipcowa złośliwość losu (czyt. poczty :D) polegała na tym, że… paczkę dostałem za wcześnie i za późno. Premiera wyznaczona była na 18.07, a tymczasem “Niuskul” w skrzynce czekał na mnie już 16 lipca, czyli dzień później, niż preorder miał dotrzeć i dwa dni przed oficjalną premierą. Bywa.

Warszafski Deszcz - Powrócifszy…

Numera nie lubie, za Tedzikiem (poza pierwszym solo) zbytnio nie przepadam, ale “Powrócifszy” słucha się bardzo dobrze. Z początku płyta niezbyt mi się podobała, ale posłuchałem ją dogłębniej i jest naprawdę ok. Dla ciekawskich, załapałem się jeszcze na egzemplarz z pierwszej partii - brak numeru “W międzyczasie” na okładce + hologram z przodu, na folii, ajj!

Snoop Dogg - R&G: Rhythm and Gangsta: The Masterpiece

Pamiętam, że jak tylko wyszła ta płyta (tak, kurwa, tydzień przed “Kluczem”) kosztowała 64 zł, nic dziwnego. Tymczasem, w ostatnim dniu lipca wbijam do Media Markt i co widzę? 19,99 zł. Kozaczek, zakupione!

Snoop Dogg - Tha Doggfather

Klasyyyyyyyk. Jeszcze tylko “Tha Last Meal” i “Doggystyle”, a będę mieć całą dyskografię Snoopa na półce.

Jest już po północy, więc śmiało mogę powiedzieć, że dziś rano - jak co roku - wyjeżdżam. Oznacza to, ze blog nie będzie aktualizowany do 29 lipca.

Myślę, że nikt na tym wiele nie ucierpi. Przez wakacje i tak nic ciekawego się nie dzieję. Najwyżej wydzie parę klipów, jeden video-wywiad no może będzie jakiś beef… Trzeba posprawdzać, kto wydaję płytę w okresie wrzesień-październik i codziennie przeglądać hh.pl w poszukiwaniu dissu.

Przerwa w blogowaniu będzie spowodowana moim lenistwem, a nie tym, że nie będę miał kompa… bo będę, ani tym,że nie będę miał neta… bo będę. Każdemu wyjdzie na dobre, jak przez te 3 tygodnie z hakiem odpocznie od tego, co robi przez cały rok.

Dobra, to tyle. Nie płaczcie, bo 29 lipca (wieczorem) powracam i przez jakiś czas wszystko będzie po staremu. Prawdopodobnie na początku sierpnia też gdzieś się wybiorę, ale jeszcze zobaczymy. Yo!

PS. Na ten czas, comments off.

Czerwiec - jak na razie - okazał się dla mnie bardzo sutym miesiącem. Kolejne plasterki wędliny leciały na kromkę chleba z dnia na dzień. Jak byłem mały, mama powtarzała mi, że nie ładnie jest się chwalić, więc większość przemilczę, a jedynie zaprezentuje nabytki płytowe z dni 9-22 czerwca.

Pezet - Muzyka emocjonalna

Był już Pezio klasyczny, rozkminkowo-poważny, pan ruchacz aka Jack Daniels, a teraz jest Pezet Płaczek. Ursynowski raper, po tym, jak zostawiła go dupeczka, postanowił przelać swoje żale na najnowszą płytę sygnowaną kolejną “Muzyką…”. Żeby EPka nie była EPką dopchał dużo remixów, nawet dwóch kawałków z 2007 i takim oto sposobem najnowszy album trafił do 5 tysięcy fanów. Słuchając “Muzyki emocjonalnej” zawsze zastanawiam się, czy raper po prostu czuł potrzebę podzielenia się swoimi emocjami ze słuchaczami, czy… szuka nowej grupy odbiorców, w skali wiekowej lat 14. Można to rozwarzać na wiele sposobów. Z jednej strony, płyta może przypaść do gustu nieco bardziej dojrzałym osobom, które przeżyły coś podobnego jak Pezet, ale druga strona medalu jest taka. Magda, lat 14. Słucha Pezeta, bo jest słodki :* Tydzień temu zerwała ona ze swoim chłoptasiem, z którym była aż 3 tygodnie (wiecie, taka moda), a teraz, należy zamknąć się w swoim pokoju, wkleić czarno-białe zdjęcie na Naszą-Klasę i wykombinować jakiś smutny cytat w opisie na GG. I tu jest pies pogrzebany. Pezet jak znalazł. Snując takie teorie nie chodzi mi wcale o nadmierny hejting wobec Pezeta. Poprzeglądajcie sobie jakieś Fotki, Nasze-Klasy i inne gówna, to zobaczycie, jak wygląda większość słuchaczy (słuchaczek), do których trafi ten materiał, który de facto wcale nie jest zły. Strzałem w stopę jest okres wydania. Kto latem, w czerwcu, jarałby się wylewaniem swoich smutków na temat byłej dziewczyny? (cisza). No właśnie. Listopad jakoś bardziej mi pasuje. Dwa słowa o samym wydaniu. Za 33 zł spodziewałbym się czegoś lepszego od ’standardowego’ digipacka, z napisami robionymi czcionką New Times Roman, ale spoko. Załapałem się do pierwszego tysiąca zamawiających i mam podpis, więc nie narzekam, joł.

NoBoTak - Kocur w worku

Limitowany nakład, 100 sztuk. Digipack. Skład NBT to Peerzet, Kojot, Juhas (MC’s) oraz Mapet (producent). O wydaniu tej płyty dowiedziałem się, kiedy pojawiła się w sieci. Szkoda, że tak późni, bo materiał zacny. Na szczęście udało mi się załapać na ostatnie szuki nakładu. Płyta bardziej na lato, funkowe bity, dobre (aczkolwiek nieco słabsze niż na “Hipocentum”) wersy PRZ’a, Kojot i Juhas jedynie poprawnie. Cóż, sprawdźcie sami.

Rap Addix - Właściwe proporcje

EPka zapowiadająca LP składu Rap Addix, który obecnie jest tercetem. Do Junesa i Soulpete’a dołączył także znany podziemny raper, Laikike1. O “Właściwych proporcach”, raczej niepochlebnie wyraził się w swojej recenzji Lite. Na chwilę obecną nie potrafie określić czy słucznie, może zbyt surowo. Fakt faktem, Junes jakimś super raperem nie jest, ot taki przeciętniak, ale w połączeniu z bitami Soulpete’a, całokształt staje się bardzo przyjemny w odsłuchu i takim sposobem, stałem się posiadaczem płyty w limitowanej wersji fizycznej. Wydanie kiepskie, kopertka (a’la płyty z Pani Domu) i CD z nadrukiem, na którym znajduje się bonusowy track, niedostępny w wersji internetowej.

Karter - Powiedz za mnie

Spierdalaj, nie powiem. A tak na poważnie. “Powiedz za mnie” to koncept album, młodego kaliskiego rapera o ksywce Karter. Płyta wyszła jakoś na początku roku, najpierw w formie mp3, a potem w wersji namacalnej. Gdybym nie zobaczył zdjęcia na blogu Jacy, najprawdopodobniej nie zakupiłbym oryginału. Kiedy tylko pojawiła się informacja o wydaniu na CD, pomyślałem “No, album całkiem całkem, ale na chuj mi jakiś slim?”, a tu proszę. W maju wbijam do Jacy i widze Super Jewel Box. Mmm, super. Nielegala wydanego w taki sposób jeszcze nie widziałem. Propsuję.

Ortega Cartel - Lavorama

Fanem Ortegi nigdy nie byłem. Owszem, ich poprzednie płyty nie są mi obce, ale jakoś nigdy nie potrafiłem się nimi zajarac. Inaczej jest z “Lavoramą”, czyli prawdopodobnie ostatnią płytą Pitera i patr00.  Płyta to przede wszystkim kozackie bity. Rap jak zawsze kuleje, ale chyba nikt nie spodziewał się tutaj MC’s z flow Mesa. Pomijając ocenę skillsów gospodarzy, dobrze spisali się także goście. Mamy tu Ostrego, Spinache, Reno, Procenta, Finkera, Tedego oraz Jesse’go Maxwell’a. Każdy z wymienionych raperów, zarapował cały kawałek na bicie patr00, dzięki czemu wprowadziło to miłe urozmaicenie. Album rownież dobry do słuchania latem. Jaram się, zarówno zawartością jak i digipackowym wydaniem.

Daniel Drumz - Electric Relaxation Vol. 2

Trzeci mix-cd Daniela, ten jest kontynuacją wydanego w 2006 pierwszego ER. Oczywiście, pierwsza część o wiele lepsza, w voluminie drugim najbardziej przeszkadza mi francuski rap. Nic z tego nie rozumiem Pozsotaje jarać mi sie amerykańskimi wstawkami oraz muzyką. No i oczywiście digipackiem z numerkiem 406.

To tyle. Obecnie moja kolekcja CD, prowadzona od 2002 roku liczy 268 egzemplarzy.

Na zaprzyjaźnionym blogu Litosłava dziś pojawił się konkurs.

Do wygrania są płyty “Jak nie ty, to kto?” Ostrego, “Mieszkamy obok” Aro, “Spadam” Phonoloftaleiny oraz najnowszy vinyl Junoumi.

Aby dowiedzieć się, jak zdobyć w/w produkcje, zapraszam tutaj