Czytajcie i radujcie się

Beka #1

Jedne z ciekawszych:

“Nawet proboszcz nie ma tak skrojonego garnituru jak moja empetrója ma dopasowany pokrowiec, czy jak to się tam nazywa. Lans. Sprzedawca wywiązał się z obietnic, kasę przyjął, a towar wysłał. Niczego więcej nie wymagam. Idę do Józefa…”

lub

“Świnie jeszcze dobrze nie pojadły, a tu kurier puka. Sprzęt mnie przygniótł estetyką i muzyką. Weteryniarz, co akurat był, to mi wzion słuchawki, bo głupek myśli, że to japoński stetoskop dla chomikuf. Dżizus, gdzie ja mieszkam?! Amen”

albo

“Włączyłem se płytę w traktorze na moim sidi plejerze, i co? Dziki nawiały do sąsiedniej wsi! Sołtysowa z gołymi cyckami po polu biega, normalnie Woodstock! Jasiek jak zobaczył okładkę, to głupi myślał, że to instrukcja do krajzegi ;-)”

bądź

“Słuchawki są jak najbardziej ok.Kontakt i przesyłka również. Mocno penetrują małżowinę, więc nie muszę już ucholi czyścić .Dźwięk łeb rozsadza, więc na kacu słuchać nie będę.Po robocie przy snopowiązałce też se chyba odpuszczę”

Beka #2

A to pan kartofel

W miniony czwartek (18.12) postanowiłem wybrać się na małe zakupy w poszukiwaniu czegoś, co nadałoby się na prezent(y) dla moich najbliższych. Nie byłbym sobą, gdybym nie zahaczył o Media Markt. Nabyłem tam dwie płyty, na które ochotę miałem już od dłuższego czasu.

Pierwsza z nich to “Heavi Metal” Fisza i Emade. Muszę przyznać, że forma wydania płyty pozytywnie mnie zaskoczyła. Stylowy digipack, wewnątrz którego znajdują się intrygujące rysunki przedstawiające twórców albumu. Ponadto mamy jeszcze książeczkę. Jest ona wydrukowana na nieco grubszym papierze, co sprawia, że jest podwójnie atrakcyjna i (jak to mawia mój kolega) “aż chce się ją trzymać w ręku”. A zawartość? Każdy wie

Drugi cedek to najnowszy Afro Kolektyw. W porównaniu z “Heavi Metalem”, płyta wypada nieco bladziej. Jak najbardziej podoba mi się cały pomysł stworzenia takowej okładki, ale jednak brakuje tego ‘czegoś’. Po połączeniu kropek znajdujących się na froncie ujrzymy wizerunek człowieka trzymającego w ręku granat, Co do kropek znajdujących się w książeczce, nie wiem jeszcze, co przedstawiają po połączeniu. W któryś z dni świątecznych pofatyguje się i je zeskanuje, bowiem jestem ciekawy, cóż mogą przedstawiać. Płyta na pewno słabsza od “Czarno widzę”, ale ma swój klimat. Podsumowując - zawartość o wiele lepsza od części wizualnej.

I teraz coś, czego się nie spodziewałem. Zaraz koło płyty Żuroma, znalazłem Włodiego i jego płytę “W…”. Nie sądziłem, że drugi, solowy album jednego z członków Molesty znajdzie się w mojej płytotece, ale jak widać - przypadki chodzą po ludziach. Cóż tu powiedzieć? Krążek bardzo solidny, wiele razy go słuchałem. Pomimo, że wyszedł ponad 3 lata temu, do dziś nie stracił nic ze swojej świeżości w moich oczach.

Podsumowując temat Media Markt, wyszedłem zadowolony z trzema niezłymi płytami w reklamówce.

Myślicie, że to koniec? Nic bardziej mylnego. Zaszedłem także do Empiku, w którym nabyłem jeden krążek. Jest to ekipa PMM ze Szczecina i ich debiutancki materiał zatytułowany “Polski Mistrzowski Manewr”. Przyznam bez bicia, że gdyby nie goście jakich zaprosili w ogóle nie zwróciłbym na to uwagi, ale po przesłuchaniu całości byłem zaskoczony. O featach raperów jak i producentów już pisałem, więc żeby się nie powtarzać, zachęcam was do sprawdzenia legalnego debiutu Głowy i Węża.

PS. Zdjęcie słabej jakości, ale niestety zabrakło mi baterii do cyfrówki. Widnieje tam także płyta Eldo, którą miałem już dzień przed premierą, ale jakoś tak wyszło, że zapomniałem ją uwzględnić w poprzednich częściach cyklu.

To już dziesiąta część cyklu “Nabytki płytowe”, więc pomyślałem, że można by było przygotować coś niecodziennego i świeżego.

Kontynuując, pozycją numer 214 w mojej płytotece jest nowy album czeskiego producenta - DJ’a Wich’a. Możecie go kojarzyć z duetu Indy & Wich. Produkcje obu panów znalazły się na “Eternii” Eldoki oraz - o ile pamięć mnie nie myli - jednej z płyt WWO. Album “The Golden Touch” jest jeszcze gorący, bowiem ukazał się bodajrze 5 grudnia tego roku, a trafił tak szybko w moje ręce dzięki P., od której go otrzymałem Teraz chyba najciekawsze - 80% osób pomyślałoby w taki sposób - czeski producent? goście też pewnie będą z tamtych rejonów, ale nic bardziej mylnego. Wich zaprosił na swój album gości znanych szerszej publiczności raperów z USA. Znalazł się tutaj m.in. Talib Kweli, Kurupt, Havoc, Little Brother, Raekwon, Royce Da 5′9”, Lil’ Wayne oraz Slum Village. Swoją drogą - Bartkos nie tak dawno pisał co nie co na ten temat.

Całość wydana jest w stylowym digipacku, zatem polecam każdemu sięgnąć po “The Golden Touch”.

Pozycja nr 215 to najnowszy album niemieckiego rapera Fler’a. “Fremd Im Eigenen Land” ukazało się nakładem Aggro Berlin na samym początku bieżącego roku. Mam sentyment do rapu z Niemiec, dlatego też - całkiem dobry album - wskoczył na moją półkę z płytami. Nie będę się tu wywodził na temat tej produkcji, bo pewnie i tak pewnie 50 z 1500 osób odwiedzających dziennie bloga, słuchało tej płyty. Naprawcie swój błąd

Zdjęcie w pełnych rozmiarach możecie obejrzeć tutaj.

I co by tu napisać? Klasyk dołączył do mojej kolekcji.

Teraz, abym posiadał całą dyskografie płyt Mesa (wraz z singlami), brakuje mi tylko “Alkopoligamii” 2CD, którą muszę nabyć koniecznie do końca roku.

PS. Święty Mikołaju, ty skurwielu. Co roku przynosiłeś mi jakąś płytkę, a teraz?! Pytam kurwa!

Listopad i parę dni grudnia 2008 roku było dla bloga, w ciągu jego ponad 2-letniej historii zdecydowane najgorszym okresem.
Najpierw w połowie XII wyczerpał się transfer miesięczny, potem odblokował się 7 dni przed terminem. Kolejne komplikacje wynikły podczas przenoszenia strony na nowy, większy niż poprzedni serwer. Trwało to od soboty do dziś.

Na początku przez zapchaną skrzynkę mailową nie mogłem odebrać wiadomości z nowym hasłem go Wordpressa, ale w międzyczasie mnie olśniło, że przez FTP mogę to zrobić, wydawało mi się, że to koniec problemów, ale pojawi się następny, z dziedziny PHP. Posiedziałem, pomyślałem i w końcu wykombinowałem, czego efektem jest to, że wszystko już działa

Serwer opłacony jest do 30.11.2009, więc do tego czasu wszystko powinno działać bez problemu. Wkrótce kolejne zmiany, tym razem zewnętrzne.

Z całą pewnością zauważyliście, że blog od dnia 14 listopada, do dzisiaj nie działał. Spowodowane było to przekroczeniem limitu transferu strony.

W sumie bardzo dziwiłem się, gdy dowiedziałem się o tym fakcie. 15 GB starczyło zawsze na cały miesiąc, a w listopadzie tylko na połowę. Dlatego też prawdopodobnie podczas następnego weekendu blog będzie niedostępny przez parę godzin, ponieważ przeniosę go na nowy, większy serwer.

Według informacji, jakich udzieliła mi obsługa techniczna, moje konto powinno być odblokowane z dniem 1 grudnia, a tymczasem dziś po godzinie 11 rano wszystko wróciło do normy Nie wiem, dlaczego o ponad tydzień wcześniej, ale niezmiernie mnie to cieszy.

Wszystkie wpisy, podczas nieobecności bloga pisałem sam dla siebie, przed chwilą dodałem je także tutaj, aby zachować ciągłość.

Od nowego roku poważne zmiany, coming soon

Na stronie Embryo pojawił się drugi teledysk, którego zadaniem jest promowanie, wydanej pierwszego czerwca b/r, drugiej płyty zespołu Bakflip pt. “12 nędznych ludzi”.

Teledysk do utworu “Gdyby jutra miało nie być”, w reżyserii Damiana Michalaka możecie obejrzeć poniżej.

Po paru miesiącach przerwy, postanowiłem powrócić do cyklu ‘Nabytki płytowe’, gdyż i tak cały czas kupuje sobie coś nowego, oraz w najbliższym czasie w moje ręce wpadną same kozaki, a niektóre już trafiły…

Streszczając sprawę - dziś wybrałem się do Zielonej Góry, aby odwiedzić centrum handlowe Focus Park, w którym to jeszcze nie byłem. Przy samym wejściu, trafiłem na Empik. Przejrzałem płyty, które stały na półkach i dostrzegłem albo jakieś chujowizny, albo produkcje, które już mam, czyli Dab, 2cztery7, Molesta, Decks i inne. Następnie udałem się na poziom 0, w którym to znajdował się sklep Media Markt.

Pierwszym nabytkiem, który wypadł w moje łapy był g-funkowy klasyk, Warrena G pt. “G-Funk Era”, którego zremasterowaną wersję zakupiłem za 30 parę PLN. Następnie “Na wylot” Fisza, czyli płyta, którą miałem kupić już ze sto razy, ale jakoś nie było okazji.

Trzymając obie płyty w ręku, rozejrzałem się po półkach - nie dostrzegłem nic ciekawego, więc odwróciłem się w stronę kasy, ale… kątem oka zauważyłem chyba najgorszą składankę z gatunku hip-hop/rap, która ukazała się w tym roku. Było to “Road Hip Hop Classic 2008″. Z ciekawości chwyciłem to do ręki, aby sprawdzić czy takowe gówno kosztuje 50 zł, i jak się okazało, cena MM to 29 PLN. Odłożyłem to na półeczkę, ale… (uwaga, to prawie sedno mojego wywodu)… Mój wzrok przykuł czteropak płyt i nie mówię tutaj o skurwiałych re-edycjach Terror Muzik. Były to 4 płyty wydane przez Fonografikę, spakowane w jedną, wspólną folię, a ich cena to jedne 19,99 zł. W owym packu były następujące płyty:

* Veto - Do trzech razy sztuka

* PCP - Północ Centrum Południe

* Medi Top Glon - Nieznośny luz bycia

* Mały Esz Esz - Bez zabezpieczeń

* Żurom - Cały czas

… po chwili zastanowienia, zakupiłem ową paczkę. Po rozfoliowaniu nieźle się zdziwiłem… okazało się, że nie są to żadne re-edycje! Widocznie Fonografika chce opróżnić swoje magazyny i sprzedaje starsze płyty po kosztach. Wszystkie albumy posiadają pełne książeczki, zaiksy, kody kreskowe, etc.

Tak więc jaki z tego morał? Idź do Media Markt i kup 4 oryginalne płytki za 19,99 zł.

PS. Oczywiście Żuromek idzie ze mną jutro do piwnicy…

Tak poza muzyką… jeśli ktoś tego jeszcze nie oglądał, to zapraszam.

KLIK

… oczywiście, jeśli nic nie jesz
Najlepsze jest od 0:43, ostro pojebany filmik.