Dziś mija dokładnie 12 lat od śmierci znanego chyba wszystkim rapera - 2Pac’a.

7 września 1996 roku Tupac Amaru Shakur został postrzelony z samochodu, który stał tuż obok niego na światłach. Padło 13 strzałów, z czego 5 śmiertelnie raniło rapera. Zmarł 6 dni po strzelaninie (13.09) w University Medical Center w Las Vegas.

R.I.P.

Dziś o godź. 22:00 w audycji “Hip-Hop Kampus” na antenie akademickiego Radia Kampus będziemy mogli wysłuchać wywiadu z Jeeżem, który w połowie kwietnia wydał naprawdę godną przesłuchania płytę zatytułowaną (ambitnie) - “Jebać tytuł”.

Oprócz obecności samego rapera wysłuchamy pare kawałków z w/w produkcji oraz bliżej poznamy ekipę UGC, która niedawno wydała mixtape “Ursynowski slang”.

Audycję poprowadzą (jak zawsze, zresztą) Procent i Owczar. Radia Kampus możecie słuchać w swoich odbiornikach radiowych na fali 97,1 FM oraz w internecie klikając tutaj.

Nawiasem mówiąc album “Jebać tytuł” został udostępniony zupełnie legalnie do darmowego ściągania z internetu, także każdego, kto chciałby zapoznać się z tym materiałem odsyłam tutaj
Edit (22:27):

Właśnie Jeż oznajmił, iż jego najnowszy materiał ukaże się również na płycie CD, w nakładzie ok. 100 sztuk i będzie go można nabyć za cenę ok. 10 zł. Pierwszy kupie

Dziś (18.IV) na antenie TVN o godź. 1:05 w nocy emitowany będzie jeden z wielu filmów, w którym wystąpił 2Pac.

“Klincz” opowiada o dwojgu przyjaciół, którzy po tym, jak ich dobra przyjaciółka zapada w śpiączkę po przedawkowaniu narkotyków, chcą zerwać ze swoim nałogiem, jednak czekają ich spore problemy biurokratyczno-społeczne w wykonaniu swojego postanowienia.

Reszty dowiecie się oglądając film, który ja znam już na pamięć. Polecam fanom 2Pac’a.

Wczoraj, 7 kwietnia w Fabryce Trzciny odbyła się 14. gala rozdania Fryderyków.

Nagrodę w kategorii Album Roku Hip-Hop/Rap otrzymał album “HollyŁódź” Ostrego. Nieco żenujące może być to, że prezenter czytający wynik głosowania powiedział - “Nagrodę otrzymuję zespół O.S.T.R.” - ręce opadają.

Dla przypomnienia dodam, że Ostry konkurował z takimi albumami:

Afromental - “The Breakthru”
Grupa Operacyjna - “Ostry dyżur”
L.U.C. & Rahim - “Homoxyromonomatura”
O.S.T.R. - “HollyŁódź”
Pezet - “Muzyka rozrywkowa”

Właściwie nie ma, co robić tu sensacji, czy też udawać zaskoczenia, bo po takiej promocji medialnej, jaką miał Ostry, nawet Funky Filon dostałby złotą płytę.

Tak czy inaczej dziś oficjalnie potwierdzono, iż “Ja tu tylko sprzątam” osiągnęło status złotej płyty, co oznacza, że Ostry sprzedał ponad 15 tysięcy swojej płyty.

Gratulujemy.

Jest to już drugi tydzień, w którym album “Ja tu tylko sprzątam” zajmuje pierwszą pozycje na Olisie oraz na liście sprzedaży Empiku - TOP 10.

Oczywiście gratuluje Ostremu i czekam na złoto

W dzisiejszym numerze gazety “Dziennik” między innymi możemy znaleźć wywiad z Ostrym… kolejny.

Zatem zapraszam do czytania:

Najnowszy album O.S.T.R. “Ja tu tylko sprzątam” w zeszłym tygodniu zadebiutował na pierwszym miejscu listy ZPAV - Olis. Dotychczas takie osiągnięcie nie udało się żadnemu polskiemu raperowi. O.S.T.R. nie jest jednak typowym przedstawicielem polskiego hip-hopu. To dojrzały i konsekwentny artysta. W rozmowie z DZIENNIKIEM opowiada o swojej nowej płycie.

Jacek Skolimowski: Twoje ostatnie albumy były mocno krytyczne wobec władzy, na nowym unikasz tematów politycznych. Przestały cię już interesować?
O.S.T.R.: Nagrałem dziewięć albumów i tylko dwa ostatnie były polityczne. Na razie wystarczająco dużo powiedziałem na ten temat. Dużo mogę gadać o polityce, ale to i tak niczego nie zmienia. Poza tym mam już od tego straszny mętlik w głowie i nawet nie wiem, od czego teraz zacząć. Ktoś coś zrąbał po 1989 roku i dopóki nie wymrą ci wszyscy ludzie, którzy siedzą od tego czasu w polityce, to nic się nie zmieni.

Czy sytuacja społeczno-polityczna odbija się na zawodzie muzyka?
Z muzykami jest tak jak z emerytami, mamy od państwa jakąś tam ulgę podatkową i mamy siedzieć cicho. A tymczasem spójrz, jak funkcjonuje u nas ZAIKS. Za wypuszczenie utworu w radiu czy w telewizji artysta dostaje ze trzy grosze, natomiast w Anglii za minutę utworu koło godziny 14 dostaje się 45 funtów plus podatek! Są takie kraje jak Irlandia, gdzie nawet finansuje się czasem teledyski. Natomiast u nas politycy mają nas zupełnie w dupie. Komu mam się poskarżyć na to, że jestem regularnie okradany, bo na dziesięć tysięcy sprzedanych płyt przypada co najmniej milion ściągniętych z internetu?

Słuchając takich utworów jak ?Rap droższy od pieniędzy?, można odnieść wrażenie, że teraz tę krytykę starasz się przekładać na stan naszej kultury?
Moim zdaniem polski show-biznes odzwierciedla dokładnie politykę. Nie liczą się umiejętności, ale silikonowe piersi, pokazywanie się w gazetach i skandale. Spójrz na te wszystkie programy “Jak oni śpiewają?, “Taniec z gwiazdami?, “Gwiazdy tańczą na lodzie?, “Gwiazdy w cyrku? (zresztą to chyba najlepiej im pasuje). Przecież w naszym kraju nie ma aż tylu gwiazd! Dlaczego w tym kraju nawet pogodynka może być gwiazdą? Kim są bracia Mroczkowie? Kim jest ta bezczelna laska, która świrowała z jednym bramkarzem? W show-biznesie są ludzie, którzy bardziej by się nadawali do agencji towarzyskich - lepiej sprzedają siebie niż swoją muzykę. A gdzie jest miejsce dla wielkich pisarzy, malarzy i muzyków? Przecież mamy taki potencjał, wspaniałą tradycję oper Moniuszki, utworów Wieniawskiego czy Chopina, najpopularniejszego polskiego kompozytora.

No właśnie, jesteś rzadkim przykładem artysty, który mimo krytyki wielu zjawisk w Polsce, nie postuluje ślepego naśladowania Zachodu?
Tak, bo ja nie rozumiem zupełnie, skąd się biorą w ogóle u nas te kompleksy. Spójrz na ostatni sukces animacji “Piotruś i wilk?, która dostała Oscara. Przecież 95 proc. tego filmu powstało w studiu Se-ma-for w Łodzi, tutaj przyjechali ci wszyscy znakomici animatorzy, a jedynie scenariusz został napisany w Anglii. Co ciekawe, to jest jedna z najlepszych wytwórni filmów animowanych na świecie. Tymczasem teraz to studio nie ma nawet dla siebie budynku, bo Łódź ma to wszystko w dupie.

W takich tekstach jak tytułowe “Ja tu tylko sprzątam? czy “Ty sobie możesz?, słychać, że mimo tych wszystkich problemów ty akurat uczciwie wypracowałeś swoją pozycję?
Wiesz, nigdy nie byłem u Wojewódzkiego, bo nie czuję potrzeby zadawania się z takimi ludźmi. On się skończył, a ja ciągle jestem. Nie muszą się pchać do mediów, zabiegać o rozgłos, mieszkam w Łodzi, trochę na uboczu i zajmuję się tylko muzyką. Spędzam w swoim studiu nawet do czternastu godzin dziennie. Kiedy taka Brodka chodzi po programach telewizyjnych, ja ten czas poświęcam na to, żeby polepszać swoje umiejętności. Moja mama zawsze mi powtarzała, że w muzyce tak jak w sporcie musisz się poświęcić jednej rzeczy i być najlepszym. Dlatego nie mam czasu jednocześnie na tworzenie i dbanie o marketing.

Za jakieś trzy tygodnie zostaniesz ojcem, myślisz, że dasz radę w ten sposób utrzymywać rodzinę z grania hip-hopu?
Można z tego całkiem nieźle żyć. Nagrałem już dziewięć płyt i wbrew pozorom większość z nich sprzedała się lepiej niż te wydawane przez te wszystkie gwiazdki, nawet przez tę od bramkarza. I wcale nie musiałem robić sobie operacji plastycznych, żeby lepiej wyglądać i z nikim sypiać, żeby pokazywali mnie w telewizji. Do tego gram rocznie około 90 normalnych koncertów za uczciwe stawki, nie występuję w jakichś centrach handlowych czy na eventach firmowych. Zajmuję się muzyką nie po to, żeby tylko zarobić, ale dlatego, że to kocham. Natomiast utrzymanie rodziny to przede wszystkim szczęśliwy dom, zapewnienie dziecku ciepła, a dopiero na końcu są pieniądze.

Coraz więcej nagrywasz z zagranicznymi artystami, na nowej płycie pojawiają się m.in. El Da Sensei, Rother J, Cadillac Dale. Czyżbyś powoli oddalał się od naszego rynku hiphopowego?
W Stanach pracujemy na naszą pozycję od blisko czterech lat, mamy tam menedżerów i wielu ludzi, którzy nam pomagają. Jestem producentem hiphopowym, r?n?b i regularnie współpracuję z wieloma różnymi artystami. Właściwie większość z nich dociera do nas sama, bo słyszała o naszych produkcjach i wytwórni, a nie dla tego, że my o to zabiegamy. Ostatnio gościł u mnie w Łodzi m.in. Grand Agent i nasza wspólna płyta ukaże się na rynkach całego świata. Tak więc spokojnie mógłbym sobie teraz dać radę za granicą.

Myślisz w takim razie o wyjeździe z Polski, chociażby po to, żeby twoje dziecko nie miało już tych samych problemów co ty?
Nie, dziecko nauczę mówić po polsku i po angielsku oraz wychowam w duchu europejskim. Będzie dużo podróżowało, jak każdy Europejczyk, nie będzie miało żadnych kompleksów. Ja natomiast nigdy stąd nie wyjadę, bo jestem Polakiem i kocham to miejsce.

Dziś, w jakże wyjątkowy dzień - 29 lutego ukazał się pierwszy clip promujący najnowszy album Ostrego, którego tytuł każdy już zna…

Zapraszam do oglądania.

Który to już wpis dotyczący Ostrego ?
No tak, ale niestety z tym trzeba się liczyć. Tym razem mam ciekawą informację dotyczącą jego najnowszego albumu.

Otóż w zestawnieniu Empiku “TOP 10″ najnowsze dzieło Adama zajmuje (w 2 wersjach)… 1 miejsce! Możecie to zobaczyć na własne oczy klikając tutaj.

Ale to jeszcze nic z tym, co teraz przeczytacie. “Ja tu tylko sprzątam” jest pierwszą, polską, rapową płytą, która zadebiutowała na pierwszym miejscu Olisu (Ogólnopolskiej listy sprzedaży)!

Coż, tylko pogratulować, ale moim zdaniem jest to przerost treści nad formą

W dzisiejszym numerze Gazety Wyborczej mogliśmy znaleźć m.in. recenzje nowej płyty  Ostrego pt. “Ja tu tylko sprzątam”. Napisał ją Robert Sankowski, a ja ją po prostu przepisałem, dlatego jak już kopiujecie, to napiszcie chociaż źródło, z szacunku.

Rencenzja:

“Ta płyta ma przypomnieć słuchaczom o prawdziwym hip-hopie” - głosi hasło promujące album “Ja tu tylko sprzątam”. Łódzki raper to jedna z najciekawszych postaci na polskiej - nie tylko hiphopowej - scenie muzycznej.

Jakkolwiek trywialnie to zabrzmi - ten facet dojrzewa z płyty na płytę. Na ubiegłorocznej “HollyŁódź” mocne bity towarzyszyły potokowi równie ostrych tekstów atakujących polską rzeczywistość - zarówno tę widzianą przez okna mieszkania na bałuckim blokowisku, gdzie wychował się O.S.T.R., jak i tę wylewającą się z telewizora. Gdy jego koledzy z hiphopowej sceny oddawali się rapowaniu o dziewczynach i balangach, O.S.T.R. przedstawił na “HollyŁódź” jeden z najbardziej złożonych obrazów IV RP w polskiej muzyce popularnej.

Nagrywanie takiej płyty po raz drugi nie ma sensu. I to nie tylko dlatego, że w Polsce zmieniła się sytuacja polityczna. “HollyŁódź” było zwieńczeniem pewnego muzycznego etapu O.S.T.R.-a. “Ja tu tylko sprzątam” to inne podejście do hip-hopu. Więcej tu luzu, oldskulowych sampli, zabaw dźwiękiem. To także powrót do źródeł tej muzyki. Do ciepłych, organicznych brzmień fortepianu, fletu, kontrabasu, organów, instrumentów dętych. Jeszcze bardziej wyraźny zwrot do (i tak zawsze obecnych w muzyce O.S.T.R.-a) jazzowych rytmów i rozwiązań aranżacyjnych. Jazz przeplata się funkiem, soul z muzyką filmową lat 70. (”Jak nie ty, to kto?” przywołuje na myśl ścieżkę dźwiękową do “Ulic San Francisco” czy innego “Shafta”). Nie zawsze, bo “Jestem tylko dzieckiem” uderza nowoczesnymi elektronicznymi brzmieniami. To jedna z najlepszych kompozycji na płycie - gdy powraca na koniec w nieco łagodniejszej wersji jako “Jestem tylko dzieckiem (Returners Remiks)”, robi niesamowite wrażenie połączeniem hiphopowego rytmu ze stylową sekcją dętą.

O.S.T.R. zachowuje swój rasowy, bezkompromisowy hiphopowy styl, ale jednocześnie chwilami brzmi wręcz popowo. Już widzę zaskoczenie malujące na twarzach słuchaczy, gdy usłyszą wpadające natychmiast w ucho “Ty sobie możesz” czy “Wojnę o tlen”.

- Nieudaczna banda klonów - atakuje swoich rywali ze sceny hiphopowej w otwierającej płytę “Introglicerynie” i konsekwentnie stara się omijać dyżurne tematy polskiego hip-hopu. Kpi za to ze swojego zamiłowania do snu w “Śśśśśś”, wyśmiewa swoją pozycję gwiazdy w “Ty sobie możesz”, aby za chwilę spoważnieć w gorzko autobiograficznym “1980″ (”Miałem 5 lat, gdy ojciec dostał wpierdol od ZOMO/ jaka w świecie ironia - rok później taki wpierdol ja dostałem od ojca”). W jego tekstach jest miejsce i dla Gosi Andrzejewicz, i dla afery korupcyjnej w polskim futbolu (”Rap droższy od pieniędzy”).

Ale tak samo jest miejsce dla refleksji nad stanem polskiej wiary (”Gdzie te wzorce w kościele/ tylko zostaje modlić się do wódki i papieża” - rapuje w “Co by się nie działo”) czy międzynarodowej sytuacji politycznej (”Wojna o tlen” to numer zainspirowany sytuacją w Iraku, “Jestem tylko dzieckiem” - różnymi formami wyzysku dzieci w krajach Trzeciego Świata). Może i nie jest już tak radykalny jak na “HollyŁódź”. Ale pozostaje sumieniem polskiego hip-hopu. Tego hip-hopu, który przeżywa ostatnio kryzys. O.S.T.R. nie musi się martwić jak utrzymać poziom. To inni muszą się spinać, żeby dotrzymać mu kroku.